Shakin’ Street

Vrije vrouw, die zó goed de geest van de seventies belichaamd, electric Esmeralda met een groet hart, prinses van de woestijn met een gloeiend charisma, profiteert Fabienne Shine, de vurige muze der groten, van haar ongelooflijke connecties (waaronder Jimmy Page) om in de grote wereld van rock-‘n-roll te springen.

 

Shakin’ Street heeft meteen een zeker iets, en is getalenteerd. Bertignac en Marienneau zijn er meteen bij, nog voor de telefoon overgaat. Eric Levy, medeoprichter van de groep en pre-Era, is er ook bij. We zijn 1977, Mont-De-Marsan (het enige punk festival made in France), daarna knalt in 1978 het Vampire Rock in het gezicht…

 

Maar het is Ross the Bos , harde en altijd passende rocker, die het laatste woord zal hebben in het zeer overtuigende “Solid As A Rock” in 1980. Sandy Pearlman’s management (Blue Öyster Cult mentor) is niet in staat om een bepalende impact te maken, ondanks de steun van Black Sabbath, Journey, Cheap Trick en BÖC als support acts.

 

In een wankele balans tussen twee verschillende culturen, kan Fabienne haar nukkige rock-‘n-roll overslaan tussen traditionele Hardrock, en gestileerde punk, noch in haar geboorteland, noch in de verre contreien van de nieuwe wereld. Anyway, zij is terug, met vurige en onvergankelijke glorie, af en toe, passend bij haar humeur met haar eeuwige leidmotief “No compromise”.

 

Full respect !!!